Gediz’de Bir Vicdan Sınavı: Komşuluk, Ayrımcılığa Değil, Empatiye Muhtaç

Gediz’de Bir Vicdan Sınavı: Komşuluk, Ayrımcılığa Değil, Empatiye Muhtaç

Kütahya’nın Gediz ilçesinde, otizmli çocukları bulunan aileler yaşadıkları apartmanlarda sıkıntı yaşıyorlar. Bazı insanların bilinçsizce otizmli çocuğu bulunan ailelere karşı sergilediği önyargılı tutumlar, ne yazık ki komşuluk hukukunu zedeleyen “apartmandan uzaklaştırma” taleplerine ve dışlayıcı davranışlara dönüşüyor. Bir çocuğun sadece varlığı nedeniyle bir yaşam alanından istenmemesi, toplumun temelindeki dayanışma duygusunu derinden yaralıyor.

Otizm Bir Tercih Değil, Bir Farklılıktır

Otizm, çocuğun ya da ailesinin seçtiği bir durum değil; nörobiyolojik bir gelişimsel farklılık olduğunu dile getiren İlçe Sağlık Müdürü Dr.Ömer Orçun Erdoğan,  “Bu çocuklar dünyayı bizim gibi duymaz, görmez veya hissetmezler. Bir sese, bir ışığa ya da beklenmedik bir değişime bizden daha farklı tepkiler verebilirler. Ancak bu tepkiler, bir “yaramazlık” veya “kötü yetiştirilme” göstergesi değildir. Otizmli bir çocuğun çıkardığı ses, aslında kendi dünyasında anlamlandırmaya çalıştığı çevresiyle kurduğu zorlu bir iletişim çabasıdır. Onları “gürültü kaynağı” olarak görüp dışlamak, bu çocukların gelişimini olumsuz etkileyen, onları sosyal hayattan izole eden bir şiddet türüdür” dedi.

İmza Toplamak Değil, Kapı Çalmak Gerekir

Apartman hayatında yaşanan ufak tefek uyuşmazlıklarda “imza toplamak” veya “dilekçe vermek” en kolay, ancak en vicdansız çözüm yoludur şeklinde konuşan Erdoğan, “Bir aileyi, sırf otizmli bir bireye sahip oldukları için kapı dışarı etmek istemek, modern toplumun gerektirdiği medeniyet seviyesiyle bağdaşmaz.

Komşuluk; kapı komşunuzun zorluğuyla alay etmek veya onu uzaklaştırmak değil, “Bugün size nasıl yardımcı olabilirim?” diye kapısını çalabilmektir. Otizmli bir çocukla aynı apartmanda yaşamak bir ceza değil, hepimizin içinde taşıdığı o gizli hoşgörü potansiyelini ortaya çıkaracak bir fırsattır” ifadelerini kullandı.

RECEP BAYSAL